เว็บไซต์ อนาคามี เผยแพร่คำพระศาสดา เผยแพร่คำสอนตถาคต เว็บไซต์เผยแพร่พระสุตรคำสอนของพระพุทธเจ้า คลิปคำสอน คลิปสาธยายธรรม
  คำของพระศาสดา ยิ่งเปิดเผยยิ่งรุ่งเรือง
ค้นหาคำที่ต้องการ    

 
   
   
  พระสูตรชุดเต็ม ชุด 27
2701 มีภิกษุถือธุดงค์อาศัยในป่าช้า ได้เก็บอาหารเครื่องเซ่นเจ้าตามโคนไม้มาฉันเอง ..บัญญัติห้ามภิกษุฉันอาหารที่ไม่มีผู้ประเคน
2702 ห้ามภิกษุยื่นอาหารให้ผู้นับถือศาสนาอื่น ด้วยมือตนเอง ฝ่าฝืนปรับอาบัติปาจิตตีย์
2703 ห้ามภิกษุชวนเพื่อนภิกษุไปบิณฑบาต แล้วไล่กลับกลางทาง เพื่อหวังความสำราญส่วนตัว จนทำให้อีกรูปต้องอดอาหาร
2704 ห้ามภิกษุนั่งแทรกแซงสามีภรรยาในห้องนอน (รบกวน/เสียมารยาท) หลังพระอุปนันทะสร้างความร้าวฉานในตระกูลจนถูกตำหนิ
2705 พระอุปนันทศากยบุตร เข้าไปในเรือนแล้วนั่งในที่ลับตากับผู้หญิง ทรงห้ามภิกษุนั่งในที่ลับตาและมีที่กำบังสองต่อสองกับผู้หญิง
2706 พระอุปนันทศากยบุตร ไปสู่เรือนของสหาย แล้วนั่งในที่ลับ กับภรรยาของเขาหนึ่งต่อหนึ่ง ถูกเพ่งโทษ ติเตียน
2707 เรื่องพระอุปนันทศากยบุตรรับนิมนต์ฉันภัตบ้านตระกูลหนึ่ง แต่แวะไปเยี่ยมบ้านอื่น ก่อนในเวลาฉัน โดยไม่บอกภิกษุรูปอื่น
2708 ทรงบัญญัติห้ามภิกษุไม่อาพาธ ขอปัจจัยเภสัชเกินกำหนด ๔ เดือน หลังพระฉัพพัคคีย์ กลั่นแกล้งขอเนยใสจากมหานามศากยะ
2709 ห้ามภิกษุไปดูกองทัพโดยไม่มีเหตุจำเป็น หลังพระฉัพพัคคีย์ไปดูพระเจ้าปเสนทิโกศลจัดทัพ รบจนชาวบ้านติเตียน
2710 พระวินัยห้ามภิกษุพักแรมในกองทัพทหารเกิน 3 คืน หากฝ่าฝืนปรับอาบัติปาจิตตีย์ เว้นแต่มีเหตุจำเป็นหรือเจ็บป่วย
2711 พระสาคตะ ปราบพญานาค จนชาวบ้านเลื่อมใสพากัน ถวาย "สุราใส"ท่านดื่มจนเมา ล้มหมดสติ อยู่ที่ประตูเมือง
2712 พระฉัพพัคคีย์ ได้ทำภิกษุรูปหนึ่งให้หัวเราะ เพราะจี้ด้วยนิ้วมือ ภิกษุรูปนั้นเหนื่อย หายใจไม่ทันได้ถึงมรณภาพลง
2713 เรื่องพระสัตตรสวัคคีย์ สิกขาบทว่าด้วยการเล่นน้ำ หากลึกเกินข้อเท้าถือเป็นเกณฑ์หลัก ความหมายของการเล่นน้ำ เกณฑ์ลงโทษ
2714 เรื่องพระฉันนะประพฤติไม่เหมาะสม ไม่ยอมฟังคำเตือนของเพื่อนพระภิกษุ ... ห้ามภิกษุดื้อดึง หรือไม่เอื้อเฟื้อต่อคำตักเตือน
2715 เรื่องพระฉัพพัคคีย์ ห้ามภิกษุแกล้งหลอกให้ผู้อื่นกลัว หลังพระฉัพพัคคีย์ กลั่นแกล้งพระสัตตรสวัคคีย์ จนร้องไห้
2616 เรื่องภิกษุหลายรูป ทรงห้ามภิกษุก่อไฟผิงเอง หากไม่มีเหตุจำเป็น เพื่อป้องกันอันตราย (ยกเว้นภิกษุอาพาธ)
2717 ภิกษุสรงน้ำนาน จนพระเจ้าพิมพิสารต้องรอจนค่ำ พระพุทธเจ้าจึงทรงบัญญัติ ห้ามภิกษุสรงน้ำนอกกาลเวลาที่กำหนด
2718 ภิกษุต้องทำเครื่องหมายพินทุ บนจีวรใหม่เพื่อป้องกันการสับสน หากไม่ทำถือเป็นอาบัติปาจิตตีย์
2719 เรื่องพระอุปนันทศากยบุตร ภิกษุห้ามนำจีวรที่ฝากวิกัปไว้ มาใช้สอย โดยยังไม่ได้ถอนวินัย หากฝ่าฝืนต้องอาบัติปาจิตตีย์
2720 พวกพระฉัพพัคคีย์ ได้แกล้งนำบาตรและจีวรของพระสัตตรสวัคคีย์ ไปซ่อนไว้ พระสัตตรสวัคคีย์พากันร้องไห้ เพราะหาไม่พบ
2721 พระบัญญัติอาบัติปาจิตตีย์ ห้ามภิกษุจงใจฆ่าสัตว์ หลังตำหนิพระอุทายี ยิงนกกาตายจำนวนมาก แล้วเสียบเรียงกัน
2722 ภิกษุเจตนาดื่ม หรือใช้น้ำที่มีสัตว์จนตายต้องอาบัติปาจิตตีย์ พระฉัพพัคคีย์รู้อยู่ว่าน้ำในสระมีสัตว์เล็กๆ แต่ยังคงนำน้ำนั้นมาดื่ม
2723 ห้ามภิกษุรื้อฟื้นอธิกรณ์ที่ตัดสินเสร็จสิ้นอย่างถูกต้อง แล้วขึ้นมาพิจารณาใหม่
2724 ห้ามภิกษุเดินทางร่วมทางกับพ่อค้าผู้หลบเลี่ยงภาษี ฝ่าฝืนปรับอาบัติปาจิตตีย์
2725 เรื่องภิกษุรูปหนึ่ง ชวนมาตุคามเดินทางไปสายเดียวกัน จนถูกสามีของนางทุบตีทำร้ายเพราะเข้าใจผิด
2726 พระอริฏฐะ มีความเห็นผิดว่าการเสพกามไม่อาจทำอันตรายแก่ผู้เสพได้จริง ประกาศว่าเรารู้ทั่วถึงธรรมที่พระองค์แสดงแล้ว
2727 ภิกษุคบหาสมาคมกับผู้ถูกลงโทษต้องอาบัติปาจิตตีย์ (พระฉัพพัคคีย์ คบกับพระอริฏฐะ ผู้ถูกสงฆ์ลงทัณฑ์/คว่ำบาตร)
2728 ทรงบัญญัติ ห้ามภิกษุคบหาหรือสนับสนุนสามเณร ผู้มีความเห็นผิด และถูกขับไล่ออกจากหมู่ หากฝ่าฝืนต้องอาบัติปาจิตตีย์
2729 ห้ามภิกษุพูดผลัดผ่อนไม่ยอมศึกษาพระวินัยอ้างว่าต้องถามผู้ฉลาด ผู้ทรงธรรมวินัยก่อน
2730 เรื่องพระฉัพพัคคีย์ ภิกษุแกล้งก่นติเตียนสิกขาบท ขณะสวดปาติโมกข์ถือเป็นอาบัติปาจิตตีย์
2731 ภิกษุแกล้งทำเป็นลืมสิกขาบทเพื่อหลีกเลี่ยงความผิด ถือเป็นอาบัติปาจิตตีย์ และต้องได้รับโทษด้วย โมหาโรปนกรรม
2732 ทรงบัญญัติปรับอาบัติปาจิตตีย์ แก่พระฉัพพัคคีย์ ที่โกรธและทุบตีพระภิกษุรูปอื่น
2733 พระฉัพพัคคีย์ โกรธ น้อยใจ พระสัตตรสวัคคีย์ จึงเงื้อหอกคือฝ่ามือขึ้นจะทำร้ายพระสัตตรสวัคคีย์ .... เป็นปาจิตตีย์
2734 พระฉัพพัคคีย์ โจทภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสไม่มีมูล.. ภิกษุใดกำจัดซึ่งภิกษุด้วยอาบัติสังฆาทิเสสหามูลมิได้เป็นปาจิตตีย์
2735 พระฉัพพัคคีย์ กล่าวหาพระสัตตรสวัคคีย์ ว่าพวกท่านมีอายุหย่อน ๒๐ ปี อุปสมบทแล้วพวกท่านเป็นอนุปสัมบันของพวกเรา
2736 พระฉัพพัคคีย์แอบฟังพวกภิกษนินทาตนเอง ว่า พระฉัพพัคคีย์พวกนี้เป็นอลัชชีพวกเราไม่อาจจะทะเลาะกับพระพวกนี้ได้
2737 เรื่องพระฉัพพัคคีย์ ภิกษุมอบฉันทะให้สงฆ์ทำสังฆกรรมตามธรรมแล้ว กลับมาพูดติเตียนในภายหลัง ต้องอาบัติปาจิตตีย์
2738 เรื่องพระฉัพพัคคีย์ การลุกหนีจากที่ประชุม สังฆกรรม หลังจากให้ฉันทะ ถือเป็นอาบัติปาจิตตีย์
2739 พระฉัพพัคคีย์ ตำหนิพระทัพพมัลลบุตรว่าจัดจีวรโดยลำเอียง ห้ามภิกษุตำหนิสงฆ์ที่แจกจีวรโดยชอบธรรม ด้วยบริสุทธิ์ใจ
2740 พระฉัพพัคคีย์ก่อเรื่อง หว่านล้อมชาวบ้านให้นำจีวรที่จะถวายภิกษุทั้งหลายมาถวายตน อ้างว่าพวกตนไม่มีใครคอยอุปัฏฐากดูแล
2741 ห้ามภิกษุเก็บของตกหล่นนอกวัด(ทุกกรณี) อนุญาตให้ภิกษุเก็บทรัพย์สินตกหล่นภายในวัดเพื่อคืนเจ้าของเท่านั้น
2742 ห้ามภิกษุเข้าบ้านเวลาวิกาลโดยไม่บอกลา (ไม่แจ้งแก่ภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง) ยกเว้นกรณีจำเป็นเร่งด่วน เช่นถูกงูกัด ถูกโจรปล้น
2743 ห้ามภิกษุ ขอกล่องเข็มงาช้างเกินประมาณ จนชาวบ้านเดือดร้อน หากฝ่าฝืนต้อง อาบัติปาจิตตีย์ และต้องทำลายทิ้ง
2744 พระอุปนันทะทำเตียงนอนที่มีขนาดสูงเกินกว่าที่พระพุทธองค์ทรงอนุญาต (เกิน๘ นิ้ว) ส่วนเกินให้ตัดเสีย
2745 ทรงบัญญัติ ห้ามภิกษุทำเตียงหรือตั่งยัดนุ่น หากทำและนำมาใช้ ต้องอาบัติปาจิตตีย์ และต้องรื้อออก
2746 ห้ามภิกษุ ใช้ผ้ารองนั่งเกินขนาดที่กำหนด หากฝ่าฝืนถือเป็นอาบัติปาจิตตีย์ และต้องตัดส่วนที่เกินออก
2747 ห้ามภิกษุ ทำผ้าปิดฝีขนาดใหญ่เกินกำหนด หากฝ่าฝืนต้องอาบัติและตัดส่วนเกินออก
2748 ห้ามภิกษุ ทำผ้าอาบน้ำฝนเกินขนาดที่กำหนด หากฝ่าฝืนต้องอาบัติปาจิตตีย์และต้องตัดส่วนที่เกินออก
2749 พระนันทะ ห่มจีวรใหญ่เท่าพระพุทธองค์ พระพุทธเจ้ายืนยันความผิดจึงทรงบัญญัติ ห้ามทำจีวรขนาดเท่าสุคตจีวร
2750 ห้ามภิกษุ รับอาหารจากมือภิกษุณีที่ไม่ใช่ญาติ หลังจากภิกษุณีอดอาหารจนเป็นลม เพราะถวายอาหารภิกษุหมด
2751 ห้ามภิกษุรับอาหาร ที่ภิกษุณีสั่งจัดถวาย หากไม่ไล่เธอไปต้องอาบัติปาฏิเทสนียะ ยกเว้นเป็นญาติหรือของเธอเอง
2752 ห้ามรับอาหารจากตระกูลเสกขะ สะท้อนถึงพระวินัยที่มุ่งคุ้มครองความศรัทธาของญาติโยม ไม่ให้เดือดร้อนจากการทำบุญ
2753 ห้ามภิกษุรับของฉันในเสนาสนะป่าโดยไม่แจ้งภัยให้ทายกทราบก่อน หลังศิษยเจ้าศากยะดักปล้นนางสากิยานีขณะมาทำบุญ
2754 เสขิยวัตร วรรค ๑ ปริมัณฑลวรรค ข้อวัตรปฏิบัติของภิกษุ เรื่องมารยาท การนุ่งห่มจีวร การเดิน-นั่งในระแวกบ้าน รวม ๑๐ ข้อ
2755 เสขิยวัตร วรรค ๒ ปริมัณฑลวรรค ข้อวัตรปฏิบัติของภิกษุ ในการสำรวมมารยาท การเดิน-นั่ง ในระแวกบ้าน รวม ๑๐ ข้อ
2756 เสขิยวัตร วรรค ๓ ขัมภกตวรรค ข้อวัตรปฏิบัติของภิกษุ ในการสำรวม มารยาท การบิณฑบาต คลุมศรีษะในระแวกบ้าน ..๑๐ ข้อ
2757 เสขิยวัตร วรรค ๔ สักกัจจวรรค ข้อวัตรเรื่องการฉันภัตตาหาร เช่นทำอาการดุจไม่อยากฉัน, จ้องดูบาตรคนอื่น , ทำข้าวคำใหญ่
2758 เสขิยวัตร วรรค ๕ กพฬวรรค ว่าด้วยมารยาทในการฉันอาหาร เช่น ไม่อ้าปาก ไม่สอดนิ้ว ไม่โยนคำข้าว ไม่ฉันดังจับๆ
2759 เสขิยวัตร วรรค ๖ สุรุสุรุวรรค ห้ามภิกษุแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ ที่อยู่ในอากัปกิริยาต่างๆ ห้ามแสดงธรรมแก่ผู้นั่งอยู่ ภิกษุยืนอยู่
2760 เสขิยวัตร วรรค ๗ ปาทุกาวรรค ห้ามภิกษุแสดงธรรมแก่คนที่ไม่เป็นไข้ (ไม่เจ็บป่วย) ที่อยู่ในลักษณะอากัปกิริยาต่าง ๆ
2761 เสขิยวัตร วรรค ๗ ปาทุกาวรรค ความเอื้อเฟื้อและความเหมาะสม ในการแสดงธรรม รวมถึงสุขอนามัย
2762 เสขิยวัตร วรรค ๗ ปาทุกาวรรค ห้ามถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ และบ้วนน้ำลายลงในน้ำ ยกเว้นภิกษุผู้เป็นไข้ หรือมีเหตุสุดวิสัย
2763 กลุ่มภิกษุณีฉัพพัคคีย์ นุ่งห่มไม่เรียบร้อย ปล่อยชายเลื้อยไปมา ถ่ายอุจจาระ ปัสสาวะ และบ้วนน้ำลายลงในน้ำ

2764

 กัตถปัญญัติวารที่ ๑ ปาราชิกกัณฑ์ คำถามและคำตอบในปาราชิกสิกขาบทที่ ๑ - ๔ , รายนามพระเถระผู้ทรงพระวินัย
2765 สังฆาทิเสสกัณฑ์ กัตถปัญญัติวาร ถาม-ตอบ เพื่อสรุปสถานที่บัญญัติ บุคคลต้นเรื่อง และสาเหตุการปรับอาบัติทั้ง 13 ข้อ
2766 อนิยตกัณฑ์ กัตถปัญญัติวาร ถาม-ตอบ อนิยตสิกขาบท (อาบัติที่ยังไม่แน่ชัด) เพื่อใช้ศึกษา และตรวจสอบ อย่างเป็นระบบ
2767 ทบทวน นิสสัคคิยปาจิตตีย์ (กฐินวรรค ๑) เรื่องจีวร ถามตอบแบบ ปุจฉา-วิสัชนา เพื่อตรวจสอบอาบัติ และการพ้นผิดของภิกษุ
2768 ทบทวน นิสสัคคิยปาจิตตีย์ (โกสิยวรรคที่ ๒ ) เรื่องการทำอาสนะ การรับเงินทอง ถามตอบแบบ ปุจฉา-วิสัชนา
2769 ทบทวน นิสสัคคิยปาจิตตีย์ (ปัตตวรรคที่ ๓) เรื่องบาตร-ยารักษาโรค ถามตอบแบบ ปุจฉา-วิสัชนา ไม่ให้สะสมเกินจำเป็น
2770 จุลวรรค ภาค 2 ขุททกวัตถุขันธกะ เรื่องเครื่องประดับ และเรื่องอื่นๆ ห้ามภิกษุกระทำการแต่งกาย เสริมสวย อย่างคฤหัสถ์
2771 ทรงห้ามฉันมะม่วง พระฉัพพัคคีย์ได้สอยมะม่วงในอุทยานของพระเจ้าพิมพิสารไปฉันจนหมด จนไม่มีมะม่วงให้พระราชาเสวย
2772 เรื่องภิกษุถูกงูกัด คาถาแผ่เมตตากันงูกัด เรื่องภิกษุตัดองค์กำเนิด (อวัยวะเพศ) ทั้งสองเรื่องนี้น่าจะเป็นการแต่งขึ้นมาใหม่
2773 เรื่องบาตรปุ่มไม้จันทน์ และข้อบัญญัติเกี่ยวกับบาตร ทรงตำหนิการแสดงฤทธิ์ของพระปิณโฑลภารทวาชะ ว่าเป็นไปเพื่ออวดอ้าง
2774 เรื่องจีวร ทรงอนุญาตให้ภิกษุใช้อุปกรณ์ตัดเย็บจีวรได้อย่างเหมาะสม เราอนุญาตให้ใช้มีดมีผ้าพัน ไม้สะดึง และโรงสะดึง
2775 เรื่องผ้ากรองน้ำ ทรงให้ภิกษุพกเครื่องกรองน้ำ ขณะเดินทางไกล ป้องกันสัตว์เล็กเจือปน และรักษาชีวิตเพื่อนภิกษุ
2776 ทรงอนุญาตให้สร้าง ที่จงกรม และเรือนไฟ ตามคำขอของหมอชีวกโกมารภัจ เพื่อดูแลสุขภาพของภิกษุ รวมทั้งหมด 38 เรื่อง
2777 เรื่องการเปลือยกาย ห้ามภิกษุทำการใด ๆ ในสภาพเปลือยกาย ห้ามกราบไหว้ ห้ามทำบริกรรม ห้ามให้และรับของ ห้ามฉันอาหาร
2778 ขุททกวัตถุขันธกะ ว่าด้วยเรื่อง "การคว่ำบาตรเจ้าวัฑฒะลิจฉวี" เป็นหลัก ซึ่งถือเป็นต้นกำเนิดของสังฆกรรมลงทัณฑ์อุบาสก
2779 เรื่องนางวิสาขา ทรงรับหม้อน้ำ ไม้กวาด และพัดจากนางวิสาขา พร้อมบัญญัติห้ามภิกษุกั้นร่ม ยกเว้นเวลาอาพาธ หรืออยู่ในวัด
2780 เรื่องไม้เท้า ทรงอนุญาตให้ภิกษุใช้ไม้เท้า และสาแหรกได้ เฉพาะเมื่ออาพาธและผ่านการอนุมัติ (ทัณฑสมมติ) จากสงฆ์เท่านั้น
2781 เรื่องภิกษุเรอ และเรื่องสุขอนามัย เช่นเรื่องเล็บยาว เรื่องขัดเล็บ เรื่องมีดโกน เรื่องแต่งหนวด เรื่องโกนขนในที่แคบ เรื่องขนจมูก
2782 ห้ามสั่งสมเครื่องโลหะเครื่องสัมฤทธิ์ ภิกษุไม่พึงนั่งรัดเข่าด้วยผ้าสังฆาฏิ เราอนุญาตกล่องยาตา ไม้ป้ายยาตาไม้แคะหู ที่หอรวมกัน
2783 ทรงบัญญัติห้ามภิกษุใช้ประคดเอว และลูกดุมที่หรูหรา ให้ใช้แบบเรียบง่ายตามความเหมาะสม เพื่อความประหยัด และสมณสารูป
2784 เรื่องพระฉัพพัคคีย์ นุ่งผ้าอย่างคฤหัสถ์ เรื่องไม้ชำระฟัน(โทษการไม่เคี้ยวไม้ชำระฟัน) เรื่องภิกษุเผากองหญ้า เรื่องภิกษุขึ้นต้นไม้
2785 ทรงอนุญาตให้เล่าเรียนพุทธวจนะตามภาษาเดิม และ ทรงห้ามการเรียนการสอนคัมภีร์โลกายตะ (เรื่องทางโลก)
2786 เรื่องดิรัจฉานวิชา ห้ามเรียนห้ามสอน เรื่องการให้พร ทรงอนุญาตแล้ว ขอท่านจงเจริญชนมายุยืนนาน เรื่องฉันกระเทียมทรงห้ามไว้
2787 ข้ออนุมัติทางพระวินัยเรื่อง หม้อปัสสาวะ หลุมถ่ายอุจจาระ และวัจจกุฎี (ส้วม) เพื่อความเป็นระเบียบและสุขอนามัยของสงฆ์
2788 พระฉัพพัคคีย์ประพฤติอนาจาร เช่น ฉันอาหารในภาชนะเดียวกัน ฉันในเวลาวิกาล ขับร้อง ฟ้อนรำ เล่นหมากรุก ผิวปาก ปรบมือ
2789 เรื่องราชคหเศรษฐีถวายวิหาร ทรงอนุญาตเสนาสนะ 5 ชนิด ได้แก่ 1.วิหาร 2.เรือนมุงแถบเดียว 3.ปราสาท 4.เรือนโล้น 5.ถ้ำ
2790 เสนาสนะขันธกะ มาตรฐานในการก่อสร้างเสนาสนะ (กุฏิ/วิหาร) เพื่อความปลอดภัย และความเป็นอยู่ที่เหมาะสมของภิกษุสงฆ์
2791 เรื่องเบ็ดเตล็ดเล็ก ๆ น้อย ๆ เครื่องใช้สอยภายในวิหาร เช่น เรื่องด้าย เรื่องหมอน เรื่องฟูก เตียงหุ้มฟูก ภาพดอกไม้
2792

ทรงอนุญาตเครื่องใช้ เสนาสนะ เพื่อความสะอาด เรียบร้อย และปลอดภัย เช่น ราวจีวร เรื่องเตียง ตั่ง เรื่องที่นอน เรื่องหมอน
2793 ช่างชุนเข็ญใจสร้างวิหารพัง 3 ครั้งจึงน้อยใจ ว่าพระสงฆ์ไม่เหลียวแลคนจน จึงทรงอนุญาตให้ภิกษุ ช่วยดูแลการก่อสร้างได้
2794 การจัดลำดับอาวุโสตามพรรษาในการจัดสรรที่นอน การแสดงความเคารพในสงฆ์ และประวัติการถวายวัดพระเชตวันฯ
2795 ระเบียบปฏิบัติเล็กๆน้อยๆ มีเรื่อง..ให้ภิกษุกำลังฉันค้างอยู่ลุกขึ้น พระฉัพพัคคีย์ไล่ภิกษุอาพาธ พระสัตตรสวัคคีย์ซ่อมวิหาร
2796 การแต่งตั้งภิกษุผู้จัดสรรที่อยู่อาศัย (เสนาสนะ) และกฎระเบียบเพื่อความยุติธรรมในการจัดสรรที่พักแก่หมู่สงฆ์
2797 ทรงห้ามภิกษุจองที่พักจำพรรษาพร้อมกัน 2 แห่ง องค์คุณของพระวินัย หลักการนั่งอาสนะร่วมกัน จัดการเครื่องลาดราคาสูง
2798 ทรงห้ามแจกจ่าย หรือแบ่งปันครุภัณฑ์ 5 หมวดของสงฆ์ (เช่น วัด กุฏิ เตียง และเครื่องมือช่าง) หากฝ่าฝืนถือ เป็นโมฆะ
2799 ภิกษุชาวเมืองอาฬวี ทำเสนาสนกัมมิกะ (งานซ่อมสร้าง) เพียงเล็กน้อย แต่กลับใช้เป็นข้ออ้าครอบครองวิหารยาวนานเกินจริง
2800 เรื่องนวกรรมวิหาร เกณฑ์การแจกจ่ายระยะเวลาดูแลก่อสร้างวิหาร และการสิทธิ์ครอบครอง เมื่อภิกษุนวกรรมิกะลาสิกขา มรณภาพ
   
   


หนังสือพุทธวจน ออนไลน์
90 90 90 90  
 
พุทธประวัติ ขุมทรัพย์
 อริยสัจ
ภาคต้น		 อริยสัจ
ภาคปลาย		 ปฏิจจ ปฐมธรรม ตถาคต อนาคามี อินทรีย์
สังวร
สัตว์
สัตตานัง
 ทาน
 สกทาคามี
ฆราวาส
ชั้นเลิศ		 มรรควิธี
ที่ง่าย		  
   
อริยวินัย เดรัจฉานวิชา กรรม สมถะ
วิปัสสนา		 โสดาบัน อานา
ปานสติ		 จิต มโน
วิญญาณ		 ก้าวย่าง
อย่างพุทธะ		 ตามรอย
ธรรม		 ภพ ภูมิ
 พุทธวจน
 สาธยาย
ธรรม
สังโยชน์