เว็บไซต์ อนาคามี เผยแพร่คำพระศาสดา เผยแพร่คำสอนตถาคต เว็บไซต์เผยแพร่พระสุตรคำสอนของพระพุทธเจ้า คลิปคำสอน คลิปสาธยายธรรม
  คำของพระศาสดา ยิ่งเปิดเผยยิ่งรุ่งเรือง
ค้นหาคำที่ต้องการ    

 
   
   

  พระสูตรชุดเต็ม ชุด 28
2801 ห้ามภิกษุเท้าเปื้อน เท้าเปียก หรือสวมรองเท้าเหยียบเสนาสนะ อนุญาตใช้ผ้าพันเท้าเตียงตั่ง อนุญาตให้ปูลาด
2802 ทรงอนุญาตอาหาร 7 ชนิด และตั้งพระภัตตุทเทสก์ แจกจ่ายอาหารอย่างยุติธรรม ในยามข้าวยากหมากแพง
2803 ทรงอนุญาตให้แต่งตั้งภิกษุ ผู้รับผิดชอบจัดสรรที่อยู่อาศัย และแจกจ่ายสิ่งของ เครื่องใช้เล็กน้อย ในวัดอย่างเป็นธรรม
2804 หัวข้อเรื่อง การสร้างเสนาสนะ รวม ๑๔๓ เรื่อง ทรงอนุญาตเสนาสนะ ๕ ชนิด เพื่อให้พระภิกษุมีที่พักพิงที่เหมาะสม
2805 เรื่องพระเทวทัตปลอมเป็นงู เรื่องกักกุธโกฬิยบุตร เรื่องศาสดา ๕ จำพวก(ที่ไม่บริสุทธิ์) เรื่องพระเทวทัตขอปกครองสงฆ์
2806 พระเทวทัตทูลขอปกครองสงฆ์ แต่ถูกพระพุทธเจ้าปฏิเสธและตำหนิอย่างรุนแรง จนนำไปสู่การทำปกาสนียกรรม
2807 เพระเทวทัตยุยงอชาตสัตตุกุมาร และส่งคนไปปลงพระชนม์พระศาสดา ทรงแสดงอนุปุพพิกถา,เรื่องพระเทวทัตทำโลหิตุปบาท
2808 เรื่อง ปล่อยช้างนาฬาคิรี พระเทวทัตวางแผนปลงพระชนม์ฯ โดยใช้ช้างตกมัน แต่พระองค์สงบได้ด้วยเมตตา
2809 ช่วงเหตุการณ์สำคัญที่ พระเทวทัตวางแผนแยกตัว และเสนอข้อปฏิบัติ "วัตถุ 5 ประการ" เพื่อหวังทำลายสงฆ์
2810 พระเทวทัตชวนภิกษุบวชใหม่ ๕๐๐ รูปแยกตัวไปอยู่สำนักตน แต่พระสารีบุตร และ พระโมคเทศนา จนกลับมาหาพระพุทธเจ้า
2811 พระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะเทศนาที่เจือด้วยอาเทสนาปาฏิหาริย์ ให้ภิกษุทั้ง ๕๐๐ เห็นแจ้ง และกลับมาหาพระพุทธเจ้า
2812 ข้อปฏิบัติพระอาคันตุกะ เพื่อปฏิบัติตนให้เรียบร้อย เมื่อเข้าสู่อาราม เช่นถอดรองเท้า หุบร่ม ลดผ้าคลุมศีรษะ ทำความเคารพ
2813 อาวาสิกวัตร ข้อปฏิบัติของภิกษุเจ้าถิ่นต่อพระอาคันตุกะ , คมิกวัตร ข้อปฏิบัติของภิกษุผู้จะเดินทางไปที่อื่น
2814 ภัตตัคควัตร (ข้อปฏิบัติในโรงฉัน) ไม่ฉันมูมมาม/ ปิณฑจาริกวัตร (ข้อปฏิบัติบิณฑบาต) เดินสำรวม/ อารัญญกวัตร (วัตรของพระอยู่ป่า)
2815 เสนาสนวัตร (ข้อปฏิบัติเกี่ยวกับที่อยู่อาศัย การจัดระเบียบ) ชันตาฆรวัตร (ข้อปฏิบัติในเรือนไฟ/โรงอบไอน้ำ หรือ ห้องอบสมุนไพร)
2816 วัจจกุฎีวัตร ระเบียบปฏิบัติการใช้ห้องส้วม เช่นยืนข้างนอกพึงกระแอมขึ้น นั่งอยู่ข้างในให้กระแอมรับ,ไม่พึงถ่ายอุจจาระนอกราง
2817 อุปัชฌายวัตร ข้อปฏิบัติที่พึงมีต่อพระอุปัชฌายะ เช่นต้องลุกแต่เช้าตรู่ ถอดรองเท้า ห่มผ้าเฉวียงบ่า ถวายไม้ชำระฟัน น้ำล้างหน้า
2818 มูลเหตุสัทธิวิหาริกวัตร พระอุปัชฌายะใส่ใจดูแลพระสัทธิวิหาริก (ศิษย์ในสำนัก) จึงบัญญัติหน้าที่พระอุปัชฌายะที่พึงปฏิบัติ
2819 อาจริยวัตร ข้อปฏิบัติที่ศิษย์พึงมีต่ออาจารย์..การปรนนิบัติ ดูแลเครื่องนุ่งห่ม การติดตาม ดูแลยามเจ็บไข้ การระงับความเห็นผิด
2820 อันเตวาสิกวัตร วัตรปฏิบัติที่พระอาจารย์พึงประพฤติชอบต่ออันเตวาสิก (ศิษย์) เช่นการสอนธรรม การเกื้อกูล แก้ไขความเห็นผิด
2821 วัตตขันธกะ วัตรปฏิบัติและมารยาทของภิกษุ แบ่งเป็น 4 เรื่อง มารยาทการเข้าสู่อาราม จัดการบริขาร ปฏิสันถาร สอบถามข้อมูล
2822 เรื่องพระอานนทเถระทูลของพระพระภูมิภาคแสดงพระปาฏิโมกข์ ถึง 3 ครั้ง แต่พระองค์นิ่งเสีย ดูกรอานนท์ บริษัทไม่บริสุทธิ์
2823 ทรงงดแสดงปาฏิโมกข์ตั้งแต่บัดนี้ไป พวกเธอพึงสวดปาติโมกข์กันเอง ภิกษุที่มีอาบัติติดตัวห้ามเข้าฟังปาติโมกข์
2824 การงดปาติโมกข์ไม่เป็นธรรมและเป็นธรรม (ทรงแสดงมูลเหตุ) การวินิจฉัยการงดปาติโมกข์เป็นธรรม (ป้องกันการขัดขวาง)
2825 พระอุบาลีทูลถามอธิกรณ์ (เช่น จักไม่ทำให้เกิดความบาดหมาง) ,พระอุบาลีทูลถามการโจท (เช่นมีเมตตาจิต เป็นพหูสูต)
2826 ข้อปฏิบัติตามพระวินัยในการ "โจทก์" (ตักเตือน/กล่าวหาความผิด) ไม่มีจิตมุ่งร้าย ถูกกาลเวลา ใช้คำสุภาพ พูดเรื่องจริง
2827 ว่าด้วยเรื่องการขับไล่ภิกษุทุศีล ออกจากพิธีอุโบสถ และการอุปมาอัศจรรย์ 8 ประการของพระธรรมวินัยที่ยิ่งใหญ่ดุจมหาสมุทร
2828 เรื่องพระนางมหาปชาบดีโคตมี เป็นจุดเริ่มต้นของการอนุญาตให้สตรีอุปสมบทเป็นภิกษุณี ภายใต้กฎเข้มคือ ครุธรรม ๘ ประการ
2829 ภิกษุ อวดอวัยวะเพศ เปิดขาอ่อน พูดเกี้ยวพาราสีกับภิกษุณี ชักจูงบุรุษให้สมสู่กับภิกษุณี...เราอนุญาตให้ลงโทษโดยไม่ควรไหว้
ภิกษุณี อวดอวัยวะเพศ อวดขาอ่อน อวดถัน พูดเกี้ยวพาราสีกับภิกษุ ชักจูงสตรีให้สมสู่กับภิกษุ..เราอนุญาตให้ห้ามปราม
2830 เรื่องงดโอวาท ..ข้อกำหนดของภิกษุสงฆ์ในการให้โอวาทแก่ภิกษุณี / วิธีรับโอวาทของภิกษุณี ..จำนวนภิกษุณีที่ไปรับโอวาท
2831 การแต่งกายและการดูแลสรีระของภิกษุณี เช่นห้ามแต่งหน้า ห้ามใช้จีวรสีล้วน ห้ามแต่งกายคล้ายคฤหัสถ์ เช่นสวมเสื้อ ใส่หมวก
2832 ห้ามภิกษุณีแย่งเครื่องบริขาร-กรณีภิกษุณีมรณภาพ ห้ามจ้องมองบุรุษ ห้ามนำทารกใส่บาตรเดิน ห้ามนำของถวายไปแจกจ่าย
2833 ข้อบัญญัติในการบริหารเสนาสนะ ร่วมกับเครื่องนุ่งห่มซับโลหิต สำหรับภิกษุณีมีระดู
2834 อันตรายิกธรรม ๒๔ ข้อ สำหรับผู้หญิงที่จะบวช และวางระเบียบวิธีซักซ้อมสอบถาม พร้อมขั้นตอนสวดอุปสมบทภิกษุณี
2835 ข้อกำหนดเรื่องการปวารณาของภิกษุณี ในด้านพิธีกรรม เช่น การเดินทาง การสร้างที่อยู่อาศัย การงดอุโบสถ
2836 เรื่องงดอุโบสถ ทรงห้ามภิกษุณีทำกรรม ๗ ประการ เรื่องไปด้วยยานพาหนะ ห้ามภิกษุณีไปด้วยยานพาหนะ โดยไม่มีเหตุอันควร
2837 หญิงแพศยาชื่ออัฑฒกาสี ตั้งใจไปบวชต่อหน้าพระพุทธเจ้าแต่กลัวโจรดักปล้น..ทรงอนุญาตให้อุปสมบทด้วยทูต(ตัวแทน)
2838 ภิกษุณีอยู่ป่า,ห้ามภิกษุณีจำพรรษาหรืออาศัยในป่า , กรณีเดินทางไกลทรงให้แต่งตั้งภิกษุณีด้วยกันเป็นเพื่อนเดินทางได้
2839 วินัยของภิกษุณี เช่น ห้ามอุปสมบทซ้ำ ห้ามนั่งขัดสมาธิ ห้ามให้คนอื่นขัดนวดถูตัว ห้ามอบไอน้ำ ห้ามอาบน้ำทวนกระแส
2840 "ภิกขุนีขันธกะ" หมวดว่าด้วยนางภิกษุณีและการเกิดขึ้นของภิกษุณีสงฆ์ รวมทั้งหมด 101 เรื่อง (นับได้จริง 109 เรื่อง)
2841 ในการสังคายนา (ครั้งที่1) ถกเถียงเรื่องสิกขาบทเล็กน้อย พระมหากัสสปะ จึงเสนอให้คงเดิมไว้ทั้งหมดโดยไม่มีการเพิกถอน
2842 ปรับอาบัติพระอานนท์ (ปฐมสังคายนา) พระเถระให้พระอานนท์ยอมรับผิด เช่นไม่ทูลขอให้อยู่ต่อตลอดกัป (น่าจะเป็นเรื่องแต่ง)
2843 เรื่องพระปุราณเถระ ,เรื่องลงพรหมทัณฑ์แก่ภิกษุฉันนะ, เรื่องพระเจ้าอุเทนและพระมเหสีถวายผ้าคนละ 500 ผืน รวม 1,000 ผืน
2844 การสังคายนาครั้งที่ ๑ มีพระมหากัสสปะเป็นประธาน, เรื่องพระวัชชีบุตรแสดงวัตถุ ๑๐ ประการ (ที่เป็นการล่วงละเมิดพระธรรมวินัย)
2845 พระยสกากัณฑกบุตร และ เครื่องเศร้าหมองของพระจันทร์พระอาทิตย์ ๔ อย่าง เป็นเรื่องที่เกิดหลังพ.ปรินิพพานล่วงไป๑๐๐ ปี
2846 เรื่องนายบ้านชื่อมณีจูฬกะ ว่าด้วย การรับทองและเงิน ของภิกษุ ซึ่งเป็นเหตุที่นำไปสู่การทำสังคายนาครั้งที่ 2
2847 อุกเขปนียกรรม (สวดยกออกจากหมู่) พระสัมภูตสาณวาสีเถระ (วัตถุ ๑๐ ประการ) เรื่องพระเรวตเถระ (ระงับอธิกรณ์)
2848 ปุจฉาวิสัชนาวัตถุ ๑๐ ประการ พระยสกากัณฑกบุตร ถามพระเรวตเถระ ผู้เป็นพระพหูสูต ผู้ทรงจำพระธรรมวินัย
2849 เรื่อง พระอชิตะ ผู้มีบทบาทจัดสถานที่สังคายนาครั้งที่ 2 จัดขึ้นที่ วาลิการาม เมืองเวสาลี แคว้นวัชชี (ปัจจุบันอยู่ในรัฐพิหาร)
2850 พระเรวตเถระเสนอตั้งคณะกรรมการ ภิกษุฝ่ายปราจีน และฝ่ายปาฐา ฝ่ายละ 4 รูป เพื่อระงับอธิกรณ์
2851 การเตรียมพิจารณาอธิกรณ์ (ข้อพิพาทวัตถุ ๑๐ ประการ) และการตรวจสอบธรรมวาทีของพระเถระเพื่อเตรียมสังคายนาครั้งที่ ๒
2852 ว่าด้วยการกล่าวอวดอุตตริมนุสสธรรมในแบบต่างๆ เพื่อใช้เป็นเกณฑ์ตัดสินว่า รูปแบบใดเป็นอาบัติปาราชิก แบบใดเป็นอาบัติรอง
2853 เรื่องอสุจิ (สุกกะ) ห้ามภิกษุทำน้ำอสุจิให้เคลื่อนด้วยความจงใจ ข้อห้ามที่เป็นอาบัติสังฆาทิเสส โดยจำแนกสีอสุจิ 10 ประเภท
2854 เรื่องอสุจิ (สุกกะ) แจกแจงพฤติกรรมและความเจตนา ผ่านวิธีการสลับในวงล้อ อุภโตพัทธมิสสกจักร -กุจฉิจักร - ปิฏฐิจักร
2855 ปุจฉาวิสัชนาวัตถุ ๑๐ ประการ เหตุการณ์สำคัญในการตัดสินข้อปฏิบัติของภิกษุชาววัชชี ต้นเหตุแห่งการแยกนิกายในพุทธศาสนา
2856 การจงใจทำน้ำอสุจิเคลื่อน ในส่วนของอนาปัตติวาร (ข้อยกเว้นไม่เจตนา) และวินีตวัตถุ (กรณีตัวอย่าง)
2857 ห้ามไม่ให้ภิกษุเป็น "คนกลาง" จัดการเรื่องคู่ครอง หากอยู่กินกันเป็นสามีภรรยา ภิกษุจะต้อง อาบัติสังฆาทิเสส
2858 ห้ามไม่ให้พระภิกษุทำหน้าที่เป็นพ่อสื่อแม่ชัก รับคำจากผู้ชายไปบอกผู้หญิง หรือรับคำจากผู้หญิงไปบอกผู้ชาย..ผิดวินัยขั้นรุนแรง
2859 การทำหน้าที่เป็นสื่อกลาง (แม่สื่อ)"ในแบบอุภโตพัทธกจักร ระหว่างสตรีที่มีผู้ปกครองดูแล กับ ภรรยาในรูปแบบต่างๆ
2860 ห้ามภิกษุเป็นพ่อสื่อแม่สื่อ ไม่ว่าจะเต็มใจรับคำ หรือไม่ก็ตาม หากมีการกระทำที่เอื้อให้ชายหญิงได้ครองคู่กัน จะต้องอาบัติ
2861 ข้อยกเว้น การชักสื่อ ที่ไม่ต้องอาบัติ เช่น การคุยเรื่องงานสงฆ์ และการคำนวณมูลคดีความผิด ตามลักษณะการชักสื่อชายหญิง
2862 การสร้างกุฏิส่วนตัว เช่นต้องสร้างในพื้นที่ที่สงฆ์กำหนดให้เท่านั้น , สร้างในที่ไม่มีอันตราย ไม่รบกวนสัตว์และสภาพแวดล้อม
2863 เรื่องทรงอนุญาตบรรพชาและอุปสมบทด้วย ไตรสรณคมน์ น้อมรับเอาพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ เป็นที่พึ่งอันสูงสุด

2864

เรื่องราวการบัญญัติความสัมพันธ์และหน้าที่ระหว่างพระอุปัชฌาย์กับสัทธิวิหาริก (ศิษย์)
2865 สัทธิวิหาริกวัตร ข้อวัตร ที่พระอุปัชฌาย์พึงปฏิบัติ ต่อสัทธิวิหาริก (ศิษย์)
2866 เรื่องการประณามและการให้ขมา ทรงอนุญาตให้พระอุปัชฌาย์สามารถ “ประณาม” (สั่งขับไล่หรือตัดสิทธิ์)
2867 เรื่องพราหมณ์คนหนึ่ง พราหมณ์ได้เข้ามาขอบรรพชากับภิกษุ แต่ไม่มีรูปใดบวชให้ ทรงให้พระสารีบุตรบวชให้ด้วย ญัตติจตุตถกรรม
2868 ระเบียบและข้อห้ามในการบอกนิสสัย (เครื่องอาศัย) แก่ผู้บวชใหม่ พร้อมเกณฑ์คุณสมบัติของพระอุปัชฌาย์
2869 ห้ามภิกษุผู้เขลาให้อุปสมบทแก่กุลบุตร ทรงอนุญาตให้ภิกษุผู้ฉลาดเฉียบแหลมและมีพรรษา ๑๐ ขึ้นไปเท่านั้นทำหน้าที่
2870 อาจริยวัตร.. อันเตวาสิก (ศิษย์) พึงประพฤติชอบต่ออาจารย์ /อันเตวาสิกวัตร...อาจารย์พึงประพฤติชอบต่ออันเตวาสิก (ศิษย์)
2871 ทรงอนุญาตให้อุปัชฌาย์ขับไล่ (ประณาม) ศิษย์ที่ไม่เคารพได้ โดยศิษย์ที่ถูกขับไล่ แล้วต้องขอขมา มิฉะนั้นจะปรับอาบัติ
2872 การให้นิสสัย (รับศิษย์เข้าปกครอง) ทรงตำหนิภิกษุที่มีพรรษาครบ 10 แต่ยังเป็นผู้เขลา ทำนองอาจารย์โง่ แต่ศิษย์ฉลาด
2873 ห้ามภิกษุผู้ขาดคุณธรรม 5 ประการ (ศีล สมาธิ ปัญญา วิมุตติ วิมุตติญาน..) รวมถึงภิกษุต่ำกว่า10 พรรษา เป็นพระอุปัชฌาย์ให้นิสสัย
2874 ติตถิยปริวาส นักบวชนอกศาสนา (อัญเดียรถีย์) ต้องอยู่ปริวาสเพื่อดูความประพฤติ ๔ เดือน ก่อนจะอุปสมบทเป็นภิกษุ
2875 ห้ามอุปสมบทแก่คนเป็นโรค ๕ ชนิด, ห้ามบวชให้ ข้าราชการ/ทหาร (ราชภัฏ) ที่ยังมีหน้าที่ต่อแผ่นดิน ห้ามบวชให้กับโจร
2876 ทรงห้ามบวชให้โจรหนีคุก คนมีหนี้ และทาส เพื่อป้องกันข้อครหาจากสังคม และไม่ให้ใช้ผ้าเหลืองหนีความผิดทางโลก
2877 ทรงอนุญาตปลงผมก่อนบวช และห้ามอุปสมบทให้เด็กอายุต่ำกว่า 20 ปี (พวกเด็กชายสัตตรสวัคคีย์) เนื่องจากยังไม่อดทน
2878 ห้ามบวชเด็กอายุต่ำกว่า ๑๕ ปีเป็นสามเณร เว้นแต่จะรู้เดียงสาจนสามารถ ไล่กา ได้ และห้ามภิกษุมีสามเณรรับใช้พร้อมกัน ๒ รูป
2879 ภิกษุใหม่ต้องถือนิสสัยกับอุปัชฌาย์จารย์ที่มีพรรษา ๑๐ ขึ้นไป เพียบพร้อมด้วยคุณสมบัติองค์ ๕ และองค์ ๖ เช่นศีล สมาธิ ปัญญา
2880 โปรดให้พระสารีบุตร บวชพระราหุลเป็นสามเณรรูปแรก ด้วยวิธีไตรสรณคมน์ ทรงห้ามบวชกุลบุตรที่บิดามารดายังมิได้อนุญาต
2881 ทรงบัญญัติทัณฑกรรมสามเณรที่ทำผิด 5 ประการ (องค์ ๕) และองค์แห่ง นาสนะ 10 ประการ (องค์ ๑๐) สำหรับขับไล่สามเณร
2882 ห้ามบัณเฑาะก์และคนลักเพศอุปสมบท หากบวชแล้วทรงสั่งให้ปฏิเสธและให้สึกทันที เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของพระศาสนา
2883 พญานาคแปลงกายมาบวช แต่ร่างเดิมปรากฏขณะหลับ พระพุทธเจ้าจึงทรงให้สึก เพราะสัตว์เดรัจฉานบวชไม่ได้
2884 ห้ามผู้ที่ทำอนันตริยกรรมอุปสมบท (เช่น ฆ่ามารดา บิดา พระอรหันต์ ทำร้ายพระพุทธเจ้า ทำลายสงฆ์) หากบวชแล้วก็ต้องให้สึกทันที
2885 ห้ามภิกษุให้นิสสัย หรือถือนิสสัยกับอลัชชี (ผู้ไม่ละอาย) แต่ผ่อนปรนให้ภิกษุผู้เดินทางไกลอยู่ตามลำพังได้ โดยไม่ต้องถือนิสสัย
2886 การผ่อนปรนกฎข้อบังคับในการอุปสมบท เช่น การสวดระบุโคตรแทนชื่อ, การให้บวชพร้อมกันได้คราวละหลายรูป
2887 ทรงอนุญาตให้บอก "นิสสัย ๔" หรือปัจจัยสี่เครื่องอาศัยดำรงชีพแก่พระบวชใหม่ทันที หลังอุปสมบทเสร็จสิ้น
2888 อุททานคาถา คาถาสรุปคุณประโยชน์ของพระวินัย ตราบใดที่พระวินัยยังคงอยู่ พระพุทธศาสนา ก็จะยังไม่เสื่อมสูญ
2889 ทรงอนุญาตการประชุม วันอุโบสถ และการสวดพระปาติโมกข์ ตามคำกราบทูลของพระเจ้าพิมพิสาร เพื่อความสามัคคีของสงฆ์
2890 เครื่องหมายบอกเขต (นิมิต 8 ประการ) เพื่อใช้ทำสังฆกรรม เช่นสมมติสีมา(กำหนดเขต),ต้องเริ่มจาก"ทักนิมิต (เครื่องหมาย)
2891 ทรงให้คณะสงฆ์พร้อมใจกันสมมติอาคารที่กำหนด (เช่น วิหาร หรือถ้ำ) เป็นโรงอุโบสถ เพื่อใช้สวดปาติโมกข์
2892 การสมมติและเพิกถอนแดนไม่อยู่ปราศจากไตรจีวร (ติจีวราวิปปวาส) หลังพระกัสสปะลุยน้ำมาทำอุโบสถจนจีวรเปียก
2893 อุโบสถ 2 ประเภท (14 ค่ำ และ 15 ค่ำ) และวิธีสวดพระปาติโมกข์ 5 ระดับ (ตั้งแต่แบบย่อจนถึงแบบเต็มพิสดาร)
2894 เรื่องสวดปาติโมกข์ ให้ภิกษุผู้สามารถสวดปาติโมกข์แทนพระเถระผู้เขลา,ให้ภิกษุบวชใหม่เรียนนับปักษ์ (คำนวณ)ข้างขึ้นข้างแรม
2895 ระเบียบข้อบังคับ และธรรมเนียมปฏิบัติในการประชุมสงฆ์ เพื่อให้พิธีสวดปาติโมกข์เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและสามัคคี
2896 ให้ภิกษุป่วย มอบปาริสุทธิและฉันทะ รวมถึงมีพุทธบัญญัติ รองรับภิกษุถูกคุมขัง หรือวิกลจริต เพื่อให้การทำอุโบสถถูกต้อง
2897 วิธีทำอุโบสถ ๓ อย่างคือการสวดปาติโมกข์ ,การบอกความบริสุทธิ์ ,การตั้งจิตอธิษฐาน ตามจำนวนสงฆ์ที่มีในอาวาสนั้น
2898 หลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติการจัดการอาบัติก่อนการทำอุโบสถและฟังปาติโมกข์ เช่นขั้นตอนการปลงอาบัติ การทำญัตติกรรมวาจา
2899 แนวทางปฏิบัติและการปรับอาบัติ 15 ข้อ เมื่อมีภิกษุต่างถิ่นมาสมทบ (อาคันตุกะ) ขณะที่ภิกษุเจ้าถิ่นกำลังทำพิธีอุโบสถอยู่
2900 หลักความสามัคคี และการจัดระเบียบวิธีทำอุโบสถ เมื่อพระภิกษุเจ้าถิ่น และพระภิกษุผู้มาเยือน นับวันอุโบสถไม่ตรงกัน
   
   



หนังสือพุทธวจน ออนไลน์
90 90 90 90  
 
พุทธประวัติ ขุมทรัพย์
อริยสัจ
ภาคต้น
อริยสัจ
ภาคปลาย
ปฏิจจ ปฐมธรรม ตถาคต อนาคามี อินทรีย์
สังวร
สัตว์
สัตตานัง
ทาน
สกทาคามี
ฆราวาส
ชั้นเลิศ
มรรควิธี
ที่ง่าย
 
   
อริยวินัย เดรัจฉานวิชา กรรม สมถะ
วิปัสสนา
โสดาบัน อานา
ปานสติ
จิต มโน
วิญญาณ
ก้าวย่าง
อย่างพุทธะ
ตามรอย
ธรรม
ภพ ภูมิ
พุทธวจน
สาธยาย
ธรรม
สังโยชน์